كودكی

تنبیه در زیر سایه كرونا ایندیپندنت: وقتی بر سر دخترم فریاد زدم، احساس بدی داشتم، اما درعین‌حال در درونم نوعی دوگانگی هم حس می‌کردم. دکتر پوجا لکشمین، استادیار روان‌پزشکی بالینی در دانشکده پزشکی دانشگاه جورج تاون آمریکا، می‌گوید نخستین نکته‌ این است که «همه والدین سر کودکانشان داد می‌کشند و اگر این گهگاه اتفاق بیفتد، از شما نه پدر و مادر بدی می‌سازد و نه نوع خوب آن را. این یکی از واقعیت‌های زندگی است». او تأکید می‌کند که منظور او، تجاوز عاطفی یا خشونت جسمی علیه کودکان نیست که هیچ‌یک هرگز قابل پذیرش نیستند. تجاوز عاطفی شامل تحقیر کودک، انتقاد مداوم از او و محروم‌کردنش از محبت یا آسایش است؛ اما بلندکردن صدا یا ازدست‌دادن گاه و بیگاه کنترل اعصابتان؟ این امر اجتناب‌ناپذیر است، زیرا ما انسانیم. به گفته کارشناسانی که با آنها صحبت شده، مهم‌ترین نکته این است که بعد از آنکه با کودکتان با لحن خشن حرف می‌زنید چه می‌کنید؟ می‌شود «به اشتباهتان اعتراف کنید». هادسون می‌گوید پس از آنکه آرام شدید، از کودکتان عذرخواهی کنید و بر حسب سنشان درباره احساساتتان حرف بزنید. سپس درباره راه‌هایی که می‌توانستید برای آرام‌ماندن استفاده کنید حرف بزنید، مثل رفتن برای قدم‌زدن، کشیدن چند نفس عمیق یا تمام‌کردن جروبحث و دوری از ادامه تنش. هادسون می‌گوید: «این‌طوری به کودکتان هم فرصت یادگیری می‌دهید».

ارسال نظر

 

آخرین اخبار