اسلحه پنهان تیم ملی از انگلیس می‌آید

تیم ملی فوتبال ایران مهیای برگزاری اردوی کیش و سپس سفر به بحرین برای ادامه رقابت‌های انتخابی جام جهانی می‌شود؛ به این امید که از خان اول به سلامتی عبور کند و جواز حضور به مرحله بعدی انتخابی را به دست بیاورد. ایران فعلا در گروه سوم این رقابت‌ها بعد از چهار بازی با شش امتیاز به طرز ناباورانه‌ای در رتبه سوم ایستاده و بالای سرش در جدول دو، تیم عراق و بحرین را می‌بیند. شرایط صعود به مرحله بعدی این رقابت‌ها این‌گونه است که از هر گروه، تیم صدرنشین مستقیم صعود می‌کند و چهار تیم برتر دوم گروه‌های مختلف هم جواز حضور در مرحله بعدی انتخابی را به دست می‌آورند. ایران با دو برد برابر هنگ‌کنگ و کامبوج و دو شکست برابر عراق و بحرین، شش‌امتیازی است و روی کاغد کار چندان راحتی ندارد؛ به‌ویژه اینکه قرار است ادامه رقابت‌های انتخابی نیز با میزبانی متمرکز بحرینی‌ها برگزار شود. با وجود دشواری‌های مذکور، اما حضور ستاره‌های متعدد ایرانی در ترکیب تیم ملی، این فضا را به وجود آورده که شاگردان اسکوچیچ کار سختی برای صعود از این گروه ندارند. در واقع اگر ایران بازی‌های باقی‌مانده‌اش را با پیروزی پشت سر بگذارد، بدون اما و اگر از این گروه به‌عنوان تیم صدرنشین صعود می‌کند. دعوت از ستاره‌های با‌کیفیتی همچون مهدی طارمی و سردار آزمون در خط حمله، به همراه علی قلی‌زاده و علیرضا بیرانوند، در کنار ستاره‌های لیگ، این نوید را داده که ایران مشکلی برای صعود نداشته باشد. البته در این میان نکته‌ای که شاید کمتر مورد توجه قرار گرفته، حضور دو بازیکن جدید در فهرست دراگان اسکوچیچ، سرمربی کروات ایران است؛ علیرضا جهانبخش و سامان قدوس. اسکوچیچ برای اولین‌بار است که اسم این دو بازیکن را هم در فهرست دعوت‌شده‌ها به تیم ملی ارائه می‌دهد؛ دو بازیکنی که هر دو در انگلیس بازی می‌کنند، با این تفاوت که علیرضا در لیگ برتر و سامان قدوس در چمپیون‌شیپ (یک رده پایین‌تر از لیگ برتر). درباره علیرضا جهانبخش نیاز به گفتن و نوشتن زیادی نیست؛ او یکی از ستاره‌های سرشناس فوتبال ایران است که اگرچه وضعیت چندان مساعدی در باشگاهش ندارد، ولی آن‌قدر توانایی و پتانسیل دارد که بتواند ایران را در ادامه مسیر رسیدن به جام جهانی یاری کند. به نظر می‌رسد جذاب‌ترین بازیکن دعوت‌شده به اردوی جدید تیم ملی ایران، سامان قدوس است. او یکی از بازیکنان دو‌ملیتی بود که در عصر کی‌روش به تیم ملی ایران اضافه شد. سامان که بیشتر فوتبالی‌های دنیا او را با اسم سوئد می‌شناسند، در مالمو رشد کرد و تبدیل به یک ستاره شد. بازی‌های بی‌نظیرش در اوسترشوندس راه رسیدن به موفقیت در دنیای حرفه‌ای را برایش هموار کرد. او آن‌قدر درخشید که برای دو بازی به تیم ملی سوئد هم دعوت شود. از بخت خوب ایران، آن دو بازی که سامان در یکی از آنها گل‌زنی هم کرد، بازی‌های دوستانه بودند و نمی‌توانستند مانع سامان شوند تا تیم ملی‌اش را عوض کند. او هم بالاخره در میان نارضایتی زیاد سوئدی‌ها، تصمیم بزرگ را گرفت و به عضویت تیم ملی ایران درآمد. قدوس حالا قریب به 22 بازی ملی و دو گل زده برای ایران دارد، ولی بعد از اتفاقات عجیب‌و‌غریبی که در تیم ملی رخ داد (رفتن کی‌روش و آمدن و رفتن ویلموتس و در نهایت آمدن اسکوچیچ) رفته‌رفته او هم به دست فراموشی سپرده شد. البته محرومیت بحث‌برانگیز سامان از سوی فیفا هم مزید بر علت شد تا او چند ماه از دنیای حرفه‌ای دور بماند. سامان ابتدا با یک تیم اسپانیایی توافق کرد، ولی بعد سر از فرانسه درآورد و با آمیان قرارداد بست. فیفا هم او را به همین دلیل چند ماه محروم و با جریمه سنگین مالی، حسابی نقره‌داغش کرد. با وجود این نباید فراموش کرد که سامان قدوس یکی از معدود چهره‌های عصر جدید فوتبال ایران است که توانسته در یکی از پنج لیگ معتبر اروپایی بازی کند؛ او در تیم آمیان فرانسه بازی کرده و اگر محرومیت مذکور از راه نمی‌رسید، چه‌بسا می‌توانست به درخشش در همان لیگ یک فرانسه ادامه دهد. با‌این‌حال به نظر می‌رسد علاقه بی‌شمار سامان قدوس به فوتبال انگلیس باعث شد مسیر او از فرانسه به جزیره بیفتد و نه در لیگ برتر، بلکه در چمپیون‌شیپ صاحب تیم شود. سامان حالا مدت‌هاست برای تیم برنتفورد در چمپیون‌شیپ بازی می‌کند و اتفاقا در آستانه صعود به لیگ برتر انگلیس هم قرار دارد. در واقع آنها در تک‌بازی پلی‌آف باقی‌مانده باید برابر سوانزی به میدان می‌روند و در صورت برتری در آن دیدار سرنوشت‌ساز می‌توانند به لیگ برتر انگلیس صعود کنند. اتفاقا به همین خاطر است که فعلا سامان قدوس نتوانسته به ایران سفر کند تا تیم ملی را در کیش همراهی کند. او هشتم خرداد باید در این بازی سرنوشت به صلاح‌دید سرمربی‌اش به میدان برود و بعد راهی ایران شود. چرا سامان انتخاب شد؟ همان‌طور‌که در بالا عنوان شد، این برای اولین‌بار در عصر اسکوچیچ است که سامان قدوس به تیم ملی دعوت می‌شود. با توجه به اینکه او در پست هافبک تهاجمی بازی می‌کند، به نظر می‌رسد می‌تواند کمک زیادی به ایده‌های احتمالا هجومی دراگان در مسیر صعود کند؛ بااین‌حال، نکته مهم در دعوت از این بازیکن، ثباتی است که او در این فصل داشته است؛ برای مثال، در مقایسه با علیرضا جهانبخش که بیشتر فصل روی نیمکت نشسته، سامان قدوس بدنش آماده است و در شرایط مسابقه قرار دارد. آماری که در این فصل از او به ثبت رسیده نیز پر از نکات عجیب‌و‌غریب است؛ اول از همه اینکه او تا به اینجا در 40 دیدار برای برنتفورد به میدان رفته که خودش یک رکورد در بین ایرانی‌هاست. سه گل زده و دو پاس گل در این مدت برای او در کارنامه ثبت شده تا مشخص شود او روی شش درصد گل‌هایی که تیمش در این فصل به ثمر رسانده تأثیرگذار بوده است. نکته‌ای که در این بین باید زیر ذره‌بین قرار بگیرد، حضور در ترکیب اصلی و دقایقی است که او بازی کرده است؛ به‌طور میانگین، سامان فقط 36 درصد بازی‌ها را از ابتدا در ترکیب قرار گرفته و بقیه را به‌عنوان بازیکن ذخیره وارد میدان شده است. همین امر باعث شد تا تعداد دقایقی که برای تیمش در چمپیون‌شیپ به میدان رفته باشد، چندان زیاد نباشد. به‌طور میانگین سامان در این فصل هزارو 460 دقیقه بازی کرده، ولی نکته مهم این است که او از زمان ورودش به برنفتورد فقط سه بازی را از دست داده است! او برابر میلوال که کلا به ترکیب 23‌نفره نرسید و در ادامه برابر لوتوس، واتفورد و کاردیف هم کل بازی را روی نیمکت نشست تا بازی نکند. به غیر از این موارد، او در تمامی دیدارهای برنتفورد در این فصل حضور داشته است؛ 14 بازی را از ابتدا در ترکیب بوده و در بقیه به‌عنوان بازیکن ذخیره در نیمه دوم به میدان فرستاده شده است. نکته شایان تأمل درباره سامان قدوس این است که او در این فصل هرگز یک 90 دقیقه کامل برای برنتفورد بازی نکرده، ولی چند بازی بوده که در دقیقه 86 از زمین مسابقه بیرون رفته است. موضوعی که در این بین نباید فراموش شود، سطح کیفی چمپیون‌شیپ انگلیس است که دست‌کمی از دیگر لیگ‌های سطح اول اروپایی ندارد. در همین لیگ تیم‌های سرشناسی از انگلیس حضور دارند که سابقه درخشیدن در لیگ برتر را دارند؛ شفیلدونزدی، استوک‌سیتی، نوریچ، سوانزی، میدلزبورو، بلکبرن، دربی‌کانتی، واتفورد و ردینگ، فقط نمونه‌ای از تیم‌های مطرحی هستند که در چمپیون‌شیپ حضور دارند و سامان قدوس برابر آنها به میدان رفته است. حالا سامان با چنین کارنامه و سطح آمادگی بالایی، بدون تردید می‌تواند اسلحه پنهان اسکوچیچ در ادامه مسیر رساندن ایران به جام جهانی باشد.

ارسال نظر

 

آخرین اخبار